vieh-an-der-traenke

M. Talat Uzunyaylalı

Rüya gördü mal çobanı, divana durmuş

Nazar kılar bir ferişte ki, onu pek yormuş

İddian var ben kulum dersin

Tez istersin Hakk muradım versin

Şahitsiz iddia nedir be hey divane,

Hangi yüzle çıktın sen divana?

Rab münezzehken cümle şey'den

Şahit tuttu kendine eserinden

Çal-etrafta şahit aradı çoban

Gördü bağ ı bahçe olmuş yaban

Yar Rab! Deyu inledi pek ah ile

Derya-yı gamı boyladı ah vah ile

Çıka geldi amelleri her yandan

Selâm verip dizildiler pek candan

Namaz, oruç hac u zekât

Hüşyar oldu gönlü buldu ifakat

Kıldığı tuttuğu biri oldu bin nefer

Kurudu sırtında ter gözüne geldi fer

Uyanıp mevt-i saniden secde kıldı derhal

Dedi, ey nefs! Kul değilsen zâtını bil ki bir mal!