f

M. Talat Uzunyaylalı

 

İkindi gölgesi indi göle

Ötme sırası geldi su bülbülüne

Vıraklayıp durdu ki, aman!

Her ötüşten bu ötüş yaman

Cümle varlık oldu bizar

Sıvıştılar azar azar

Daldaki karga serenadı

Tevazu gösterip dinledi

Lakin ah edip inledi.

'Yeter ey ahmak!' diye gürledi

Öyle gakladı ki, tamam

Kurbağanın hâli oldu yaman

Dedi: Kara sultanım, helal,

Saldın içime melâl.

Varıp kardeşlerimi çağırayım, durma

Aman kraliçem sakın ha, susma

Hele bir duysunlar seni

Ebedi silerler gönülden beni

Güneş de çekip gitti

Her şey sükûta erdi

Akşam şükrüne durdu karga:

Gerçi âlemde pek çok sada var

Tanrım, dedi, beni kıldın âleme kâr

Kimde var bendeki kemal?

Zahir ben olmasaydım âlem bulurdu zeval.

Ki, okudu daha nice maval.

Böyledir işte mahlûk-i felek

Tam kavun bilir özün, öteki kelek.